พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๒

      1. พัฒนาตำบลทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม (มาตรา ๖๖)

      2. มีหน้าที่ต้องทำในเขตองค์การบริหารส่วนตำบล ตามมาตรา 67 ดังนี้

          2.1 จัดให้มีและบำรุงรักษาทางน้ำและทางบก

          2.2 รักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อย การดูแลการจราจร และส่งเสริมสนับสนุนหน่วยงานอื่นในการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าว

          2.3 รักษาความสะอาดของถนน ทางน้ำ ทางเดิน และที่สาธารณะ รวมทั้งกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูล

          2.4 ป้องกันโรคและระงับโรคติดต่อ

          2.5 ป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย

          2.6 จัดการ ส่งเสริมและสนับสนุนการจัดการศึกษา ศาสนา วัฒนธรรม และการฝึกอบรมให้แก่  ประชาชน รวมทั้งการจัดการหรือสนับสนุนการดูแลและพัฒนาเด็กเล็กตามแนวทางที่ เสนอแนะจากกองทุน  เพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา  

          2.7 ส่งเสริมการพัฒนาสตรี เด็ก เยาวชน ผู้สูงอายุ และผู้พิการ

          2.8 คุ้มครอง ดูแล และบำรุงรักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

          2.9 บำรุงรักษาศิลปะ จารีตประเพณี ภูมิปัญญาท้องถิ่น และวัฒนธรรมอันดีของท้องถิ่น

          2.10 ปฏิบัติหน้าที่อื่นตามที่ทางราชการมอบหมายโดยจัดสรรงบประมาณหรือบุคลากรให้ตามความจำเป็นและสมควร

     3. มีหน้าที่ที่อาจจัดทำกิจการในเขต อบต. ตามมาตรา 68 ดังนี้

          3.1 ให้มีน้ำเพื่อการอุปโภค บริโภค และการเกษตร

          3.2 ให้มีและบำรุงการไฟฟ้าหรือแสงสว่างโดยวิธีอื่น

          3.3 ให้มีและบำรุงรักษาทางระบายน้ำ

          3.4 ให้มีและบำรุงสถานที่ประชุม การกีฬา การพักผ่อนหย่อนใจและสวนสาธารณะ

          3.5 ให้มีและส่งเสริมกลุ่มเกษตรกรและกิจการสหกรณ์

          3.6 ส่งเสริมให้มีอุตสาหกรรมในครอบครัว

          3.7 บำรุงและส่งเสริมการประกอบอาชีพของราษฎร

          3.8 การคุ้มครองดูแลและรักษาทรัพย์สินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน

          3.9 หาผลประโยชน์จากทรัพย์สินขององค์การบริหารส่วนตำบล

          3.10 ให้มีตลาด ท่าเทียบเรือ และท่าข้าม

          3.11 กิจการเกี่ยวกับการพาณิชย์

          3.12 การท่องเที่ยว

          3.13 การผังเมือง

 

อำนาจหน้าที่ตามแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจ

พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๔๒กำหนดให้ อบต. มีอำนาจและหน้าที่ในการจัดระบบการบริการสาธารณะเพื่อประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่นของตนเองตามมาตรา 16 ดังนี้

     1. การจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของตนเอง

     2. การจัดให้มีและบำรุงรักษาทางบก ทางน้ำ และทางระบายน้ำ

     3. การจัดให้มีและควบคุมตลาด ท่าเทียบเรือ ท่าข้าม และที่จอดรถ

     4. การสาธารณูปโภคและการก่อสร้างอื่น ๆ

     5. การสาธารณูปการ

     6. การส่งเสริม การฝึก และประกอบอาชีพ

     7. การพาณิชย์ และการส่งเสริมการลงทุน

     8. การส่งเสริมการท่องเที่ยว

     9. การจัดการศึกษา

    10. การสังคมสงเคราะห์ และการพัฒนาคุณภาพชีวิตเด็ก สตรี คนชรา และผู้ด้อยโอกาส

    11. การบำรุงรักษาศิลปะ จารีตประเพณี ภูมิปัญญาท้องถิ่น และวัฒนธรรมอันดีของท้องถิ่น

    12. การปรับปรุงแหล่งชุมชนแออัดและการจัดการเกี่ยวกับที่อยู่อาศัย

    13. การจัดให้มีและบำรุงรักษาสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ

    14. การส่งเสริมกีฬา

    15. การส่งเสริมประชาธิปไตย ความเสมอภาค และสิทธิเสรีภาพของประชาชน

    16. ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของราษฎรในการพัฒนาท้องถิ่น

    17. การรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง

    18. การกำจัดมูลฝอย สิ่งปฏิกูล และน้ำเสีย

    19. การสาธารณสุข การอนามัยครอบครัว และการรักษาพยาบาล

    20. การจัดให้มีและควบคุมสุสานและฌาปนสถาน

    21. การควบคุมการเลี้ยงสัตว์

    22. การจัดให้มีและควบคุมการฆ่าสัตว์

    23. การรักษาความปลอดภัย ความเป็นระเบียบเรียบร้อย และการอนามัย โรงมหรสพ และสาธารณสถานอื่น ๆ

    24. การจัดการ การบำรุงรักษา และการใช้ประโยชน์จากป่าไม้ ที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

    25. การผังเมือง

    26. การขนส่งและการวิศวกรรมจราจร

    27. การดูแลรักษาที่สาธารณะ

    28. การควบคุมอาคาร

    29. การป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย

    30. การรักษาความสงบเรียบร้อย การส่งเสริมและสนับสนุนการป้องกันและรักษาความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน

    31. กิจการอื่นใดที่เป็นผลประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่นตามที่คณะกรรมการประกาศกำหนด

Q A

การป้องกันการทุจริต

ITA